<< Para o mundo son Alba de Vítores, filla de Lucrecia de León, soñadora condenada polo Santo Oficio, culpábel de blasfemia, falsidade e sacrilexio, tanto coma de sedición.>>
Lucrecia de León (Madrid, 1567) deu a luz a súa filla nos calabozos toledanos da Inquisición. Con este pé histrórico, coma noutras ocasións, Xabier Paz escribe a posíbel historia de Alba, filla de Lucrecia. A peripecia de dúas mulleres sinaladas pola xustiza é a loita por sobrevivir nas estremas. A vontade ferreña da nai e as súas habelencias, quer de adiviña quer de parteira, axúdanas a manterse até ser acollidas en cas de dona Elvira, viúva mourisca.
Son tempos nos que ferven os cárceres da Inquisición en delincuentes contra a fe, ilustres ou plebeos, homes ou mulleres. Tempos nos que os mouriscos son expulsados e calquera trazo islámico é persegido. No ambiente de fanatismo católico sucédense os autos de fe en Granada, onde Alba medra entre dous mundos: o crstián na cidade, e o mourisco dentro da casa. Ao fin, o deprendido cabo da nai e o seu propio temperamento encarreirarán a súa vida, gobernada polo namoro e a seda, nun finximento social contracorrente.
