Hai un momento de culminación do proceso literario do que se fala a miúdo con certo misticismo : ese intre en que a persoa que escribe recibe a súa obra convertida nun libro . Hai aí todo un símbolo da posibilidade de que a escritura saia da intimidade creativa e do sentido comunicativo de toda arte . Mais fóra dese romanticismo místico , o certo é que o momento máis fascinante da creación literaria é o propio proceso en uqe a autora ou o autor imaxina o seu relato , o seu poema , o seu monólogo , ese anaco de linguaxe que expresa un mundo co que xogamos a modo de deusas inseguras ata dar , case maxicamente , con esa idea , ese idea, ese concepto que serve para entender o mundo .