A TAZ é un campamento de guerrilleiros ontolóxicos: golpean e liscan. Mantén en movemento á tribo enteira, incluso se só se trata de datos na Rede. A TAZ ten que ser capaz de defenderse, pero tanto o seu ataque como a súa defensa deben, na medida do posible, evitar a violencia do Estado, a cal é unha violencia sen sentido. O ataque faise nas estruturas de control, esencialmente nas ideas, e a defensa é a invisibilidade, unha arte marcial, e a invulnerabilidade, unha arte oculta entre as artes marciais. A "máquina de guerra nómade" conquista antes de ser percibida e móvese antes de que o mapa poida ser axustado de novo. Respecto ao futuro, só os autónomos poden planificar a autonomía, organizala e creala. É unha operación autosuficiente.
O primeiro paso ten algo de "satori": o entendemento deque a TAZ comeza co simple acto da súa realización.
