" Que mágoa, pero adeus..., así falou, que digo!, así zorregou na miña filosofía vital e no meu equilibrio filosofal a miña segunda muller o día que abandonou definitivamente o noso fogar", comenta Oswaldo L.P. " Como non recordar -engade apesarado-, o que dixo o primeiro día que entrou nel!: Ata que a morte nos separe".
Foi Oswaldo, con apoio externo, quen tomou a decisión de escribir este libro e a el corresponde a obriga de render contas, de dar explicacións, pois da súa factoría son o texto eo título....