O formato literario de relatos curtos permite definir sentimentos diferentes en cada un deles, baixo o paraugas da fina ironía e profundidade de pensamento do autor, Francisco García Novio.
Algúns relatos recorren ás argucias do misterio e o aprovio da intolerancia como A morte de Marcelo, baixan o mundo proceloso da subcultura con Edesio Becerra, o cobra ou Fol de veleno.
Outros falan do amor e do desamor como A voz do mosquito que dá título a todo o libro, Terrible dilema, Non todo o monte é ourego, Viaxe a ningures, nos que se reflicte o proceso amoroso, sazonado ás veces con ironía ou certo dramatismo que os converte en traxicomedia. O motorista invisible mostra o descubrimento por parte dun neno das cuitas dos adultos.
En Bocartes mariñaos, Benvido e a morte do seu pai, O atentado de Alexandre Rodríuez, O aniversario de Xan Manteiga, O irmán, Viño natural, falan das cousas da vida, indo un pouco máis alá do que son os feitos en si mesmos. Hai que deixarse levar pola maxia das palabras.
O home que vivía na marisma e Os matavacas á marxe da historia en si mesma, mostran aspectos da natureza humana que brincan diante de nós.
